عبدالحکیم آق ارکاکلی در گفت و گو با خبرنگار خانه ملت، با تاکید بر ضرورت توجه ویژه به کریدورهای کشور گفت: پایانه مرزی اینچهبرون یکی از مهمترین ظرفیتهای اقتصادی، تجاری، ترانزیتی و پدافند غیرعامل کشور در شمال شرق ایران است؛ ظرفیتی که اهمیت آن در تحولات، جنگها و بحرانهای اخیر بیش از گذشته آشکار شده است.
نماینده مردم گنبدکاووس و بخش داشلی برون در مجلس شورای اسلامی ادامه داد: اینچهبرون صرفاً یک پایانه مرزی نیست؛ بلکه دروازه ارتباطی ایران با کشورهای آسیای میانه و یکی از نقاط مهم اتصال کشور به شبکه تجارت و ترانزیت منطقه به شمار میرود. قرار گرفتن این منطقه در باند شرقی دریای خزر و مسیر کریدور بینالمللی شمال–جنوب، جایگاه ژئوپلیتیکی و ژئواکونومیکی آن را دوچندان کرده و ضرورت توسعه زیرساختهای ریلی، جادهای، لجستیکی و گمرکی آن را به یک اولویت ملی تبدیل کرده است.
وی افزود: امروز دیپلماسی اقتصادی باید در کنار دیپلماسی سیاسی، یکی از محورهای اصلی سیاست خارجی و توسعه اقتصادی کشور باشد. در این چارچوب، توسعه روابط اقتصادی با ترکمنستان و ایجاد منطقه تجاری مشترک در اینچهبرون میتواند زمینهساز افزایش مبادلات تجاری، توسعه صادرات، جذب سرمایهگذاری و دسترسی مؤثرتر ایران به بازارهای آسیای مرکزی باشد.
عضو مجمع نمایندگان استان گلستان در ادامه بیان کرد: از سوی دیگر، توسعه ریلی و جادهای اینچهبرون تنها به معنای تسهیل عبور کالا نیست؛ بلکه میتواند این منطقه را به یک هاب ترانزیتی و لجستیکی مؤثر در شرق دریای خزر تبدیل کند. هرچه ظرفیتهای حملونقل و لجستیک اینچهبرون افزایش یابد، امکان استفاده بیشتر کشور از ظرفیت کریدور شمال–جنوب و اتصال به بازارهای منطقه نیز فراهمتر خواهد شد.
این نماینده مجلس در دوره دوزادهم اضافه کرد: اما اهمیت اینچهبرون تنها اقتصادی و ترانزیتی نیست. در حوزه پدافند غیرعامل و تابآوری ملی نیز این منطقه جایگاهی ویژه دارد. تجربه جنگها و بحرانهای اخیر نشان داد که برخورداری از مسیرهای متنوع و جایگزین برای تأمین و انتقال کالا، بهویژه کالاهای اساسی، برای استمرار فعالیتهای اقتصادی و حفظ امنیت زنجیره تأمین کشور اهمیت حیاتی دارد.
آق ارکاکلی ادامه داد: از این منظر، توسعه اینچهبرون باید با نگاهی فراتر از یک پروژه استانی دنبال شود. تقویت زیرساختهای حملونقل، ایجاد ظرفیتهای لجستیکی و تجاری و توسعه مسیرهای جایگزین، بخشی از زیرساخت تابآوری اقتصادی و امنیتی کشور محسوب میشود.
نماینده مردم گنبدکاووس و بخش داشلی برون در مجلس افزود: بر همین اساس، تسریع در تکمیل باند دوم محور ترانزیتی گنبدکاووس–اینچهبرون، موسوم به جاده نفت، بهعنوان بخشی از مسیر کریدور بینالمللی شمال–جنوب، و همچنین توسعه خط ریلی اینچهبرون–گنبدکاووس–آزادشهر و اتصال آن به راهآهن سراسری از مسیر شاهرود، باید بهعنوان پروژههایی اولویتدار و راهبردی، با نگاه ویژه در دستور کار وزارت راه و شهرسازی قرار گیرد.
وی اضافه کرد: این پروژهها صرفاً زیرساختهای حملونقلی یک منطقه نیستند؛ بلکه زیرساختهای توسعه تجارت، ترانزیت، دیپلماسی اقتصادی، امنیت زنجیره تأمین و تابآوری ملی هستند و تکمیل آنها میتواند نقش مهمی در فعالسازی ظرفیتهای اینچهبرون و بهرهگیری حداکثری ایران از فرصتهای کریدور شمال–جنوب ایفا کند.
رئیس کمیته بررسی آمایش و توسعه استان های کمیسیون امور داخلی کشور و شوراهای مجلس خاطرنشان کرد: به اعتقاد بنده اینچهبرون میتواند یکی از پیشرانهای مهم توسعه اقتصادی شمال کشور و نقطه اتصال ایران به بازارهای آسیای میانه باشد؛ اما تحقق این ظرفیت نیازمند نگاه ملی، سرمایهگذاری متناسب، هماهنگی دستگاههای اجرایی و قرار گرفتن پروژههای زیرساختی این منطقه در اولویتهای کشور است. اینچهبرون یک فرصت محلی نیست؛ یک ظرفیت ملی و زیرساختی راهبردی در سیاست همسایگی، دیپلماسی اقتصادی، تاب آوری کشور و معماری ترانزیتی جمهوری اسلامی ایران است. /
پایان پیام
نظر شما